Jak duża jest dawka promieniowania przy RTG jednego zęba?

RTG pojedynczego zęba, najczęściej wykonywane jako zdjęcie punktowe wewnątrzustne, wiąże się z bardzo małą dawką promieniowania jonizującego. W typowych warunkach wynosi ona około 1–8 mikrosiwertów (µSv), zależnie od rodzaju aparatu, zastosowanego detektora, parametrów ekspozycji oraz techniki wykonania badania. Dla większości pacjentów jest to dawka niewielka, szczególnie gdy badanie wykonywane jest aparatem cyfrowym i tylko wtedy, gdy istnieje uzasadnienie diagnostyczne.

Sprawdź ➡ rtg zęba warszawa wola!

Ile promieniowania emituje RTG jednego zęba?

Dawka skuteczna przy pojedynczym zdjęciu punktowym zęba najczęściej mieści się w przedziale około 1–8 µSv. Niższe wartości dotyczą zwykle nowoczesnych aparatów cyfrowych, natomiast wyższe mogą występować przy starszym sprzęcie, mniej czułych detektorach lub dłuższym czasie ekspozycji.

Nie istnieje jedna identyczna dawka dla każdego zdjęcia. Na jej wielkość wpływają między innymi:

  • rodzaj aparatu RTG i detektora,
  • ustawienia ekspozycji,
  • położenie badanego zęba,
  • wielkość pola napromieniania,
  • konieczność powtórzenia zdjęcia.

Cyfrowe RTG zęba zwykle wymaga mniejszej dawki niż tradycyjne zdjęcie wykonywane na kliszy.

Jak ta dawka wypada na tle promieniowania naturalnego?

Każdy człowiek codziennie otrzymuje niewielkie dawki promieniowania ze środowiska, między innymi z promieniowania kosmicznego, skał, gleby i naturalnych pierwiastków promieniotwórczych.

Średnia dobowa dawka promieniowania naturalnego wynosi w przybliżeniu kilka mikrosiwertów, choć zależy od miejsca zamieszkania i wysokości nad poziomem morza. Oznacza to, że jedno punktowe RTG zęba można porównać do mniej więcej jednego dnia naturalnego promieniowania tła, a niekiedy nawet do krótszego okresu.

Takie porównanie nie oznacza, że promieniowanie medyczne jest całkowicie obojętne. Pokazuje jednak, że ekspozycja podczas zdjęcia pojedynczego zęba jest bardzo mała.

Czy RTG jednego zęba jest bezpieczne?

Prawidłowo wykonane RTG pojedynczego zęba uznaje się za badanie o niskim ryzyku. Dawka promieniowania jest niewielka, a korzyść diagnostyczna może być istotna. Zdjęcie pozwala wykryć między innymi próchnicę niewidoczną podczas badania, zmiany zapalne przy korzeniu, nieprawidłowości w kanałach korzeniowych oraz stan kości wokół zęba.

W radiologii stosuje się zasadę ALARA, zgodnie z którą dawka powinna być tak mała, jak jest to rozsądnie możliwe. W praktyce oznacza to wykonywanie zdjęcia tylko przy konkretnym wskazaniu oraz dobór możliwie najmniejszego pola obrazowania.

Największe znaczenie ma nie samo pojedyncze badanie, lecz unikanie niepotrzebnych i powtarzanych ekspozycji.

Czy osłona podczas RTG zmniejsza dawkę?

W stomatologii stosuje się kolimację wiązki, odpowiednie ustawienie aparatu i możliwie krótki czas ekspozycji. To właśnie te elementy w największym stopniu ograniczają dawkę promieniowania.

W niektórych gabinetach używany jest także fartuch ochronny lub osłona tarczycy. Ich stosowanie może zależeć od lokalnych procedur, wieku pacjenta, rodzaju aparatu i zakresu badania. Kluczowe jest jednak prawidłowe skierowanie wiązki oraz ograniczenie napromienianego obszaru.

Czy RTG zęba można wykonywać w ciąży?

Ciąża nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do wykonania RTG zęba, gdy badanie jest potrzebne do rozpoznania lub leczenia. Wiązka promieniowania jest skierowana na niewielki obszar głowy, a dawka docierająca w okolice płodu jest znikoma.

Pacjentka powinna jednak zawsze poinformować stomatologa o ciąży lub jej podejrzeniu. Lekarz oceni, czy zdjęcie jest konieczne w danym momencie, i zastosuje odpowiednie środki ostrożności.

RTG jednego zęba oznacza bardzo małą ekspozycję

Dawka promieniowania przy RTG pojedynczego zęba wynosi zazwyczaj około 1–8 µSv. Jest to wartość niewielka i porównywalna z dawką naturalnego promieniowania otrzymywaną w ciągu mniej więcej jednego dnia. Badanie powinno być wykonywane wtedy, gdy może realnie wpłynąć na rozpoznanie lub sposób leczenia. Przy użyciu nowoczesnego sprzętu cyfrowego i właściwej techniki ekspozycja pozostaje bardzo mała.